fa طبیعت پیدا و ناپیدا در رمان بزرگراه اثر فرانسوا بن تخصصي Special پژوهشي Research آنچه شهر امروزی در برابر دیدگان شهروندانش قرار می‌دهد، مجموعه‌ای است گاه متوازن از آسمان‌خراش‌ها، مجتمع‌های تجاری و صنعتی عظیم، و شبکه‌های گسترده حمل‌ونقل که چون شریان‌هایی حیاتی در دل زمین جریان دارند. این مجموعه متشکل از سازه‌های فلزی و بتنی غول‌پیکر با سیستم‌های پیشرفته الکتریکی، حتی شب‌ها نیز مجال تاریکی را به شهر نمی‌دهد و شهروند امروزی را از اندیشه طبیعت و نظم طبیعی زمین غافل می‌سازد، اما آیا می‌توان این اصل حیاتی، یعنی طبیعت، را نادیده انگاشت؟ آیا اندیشه طبیعت به‌تدریج در میان انبوهی از ساختمان‌های فلزی و بتنی ناپدید خواهد گشت؟ فرانسوا بن، نویسنده‌ای است که با تکیه بر جهان صنعتی معاصر، نمودهای مختلف آن را به تصویر می‌کشد؛ ساختمان‌هایH.L.M، زندان، اتوبان، راه‌آهن، کارخانه، همگی در آثار او، نمادی از زندگی امروز هستند که با دور‌شدن از طبیعت، رفته‌رفته رنگی خاکستری به خود می‌گیرد، اما این سازه‌ها در آثار بن، همه یادی از گذشته و طبیعتی ناپیدا را در خود دارند که با وجود نامرئی بودن آن، در لایه‌های مختلف زمانی و تاریخی شهر رخنه کرده و هیچ‌چیز یا هیچ‌کس را یارای حذف آن نیست، طبیعتی که گاه در هم‌نشینی با جاده‌ها و ریل‌ها به حائلی میان انسان و شهر بدل گشته و او را از هیاهو و آشوب شهر صنعتی امروز رها می‌سازد. مقاله حاضر، با تکیه بر رویکرد نقد زیست‌محیطی به مطالعه این مفاهیم در یکی از آثار او به نام بزرگراه می‌پردازد. <div> <div id="edn1"><span dir="LTR"></span></div> </div> What the contemporary cityputs in front of its citizens&rsquo; eyes is an assembly of occasionallywell-balanced skyscrapers, hugecommercial and industrial complexes, and vast transport networks, running through earth like arteries. With their advanced electrical services, these gigantic steel and concrete structuresdo not allow darknesseven during nightsleaving the citizen of today negligent of nature and natural orders. Yet, can we ignore the vital nature? Will the thoughtof nature gradually disappear amidstagglomerations of concrete and metal buildings?<br> Drawing on the contemporary industrial world,Fran&ccedil;ois Bon is a writer whoportrays its different aspects; HLM buildings, the prison, the motorway, the railway, the factory, all represent contemporary lifewhich, distancing from nature, turn gray. However, these structures in herworkcontaina trace of the past: an invisible nature whichinfiltrates in various time periods of the city and cannot be eliminated: a nature that occasionally sits along roads and railways as fences protecting people from the urban chaos. Adopting an ecocritical approach, this article examines these notions in her Autoroute. <div></div> فرانسوا بن, بزرگراه, نقد زیست‌محیطی, شهر معاصر, طبیعت. François Bon, Autoroute, Ecocriticism, Contemporary city, Nature. 29 44 http://pazhouheshnameh.ir/browse.php?a_code=A-10-32-1&slc_lang=fa&sid=1 Nasrin Khattat نسرین خطاط nkhattate@yahoo.fr 100319475328460056 100319475328460056 Yes Shahid Beheshti University Zeinab Golestani Dero زینب گلستانی درو z_golestanidero@sbu.ac.ir 100319475328460057 100319475328460057 No Shahid Beheshti University