Research Journal of the Iranian Academy of Arts

fa گونه شناسی خطاهای تراژیک در نمایشنامه های سوفکل از منظر رفتار گرایی ایوان پاولف (مطالعه موردی نمایشنامه آنتیگونه ) Typology of Tragic Flaws in Sophocles' Plays from the Perspective of Ivan Pavlov's Behaviorism (A Case Study Antigone) تخصصي Special پژوهشي Research واژه‌ی تراژیک به جلوه‌ی خاصی از جهان و زندگی اطلاق می شود که در آن انسان با نیروهایی که بر او غالب‌اند و سرانجام نابودش می‌کنند، یا دست کم ناتوانی و تیره‌روزی‌اش را برایش آشکار می‌کنند، در کشمکش است. مساله این تحقیق بررسی گونه شناسی خطاهای تراژیک در نمایشنامه‌های سوفکل از منظر رفتار‌گرایی ایوان پاولف است. روش تحقیق به صورت توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری مطالب به صورت کتابخانه‌ای است.  بررسی زندگینامه‌ی سوفوکل ما را به این دستاورد می‌رساند که وی به زندگی بدبین بوده و این روح بدبینی در آثار وی منعکس است. با بررسی تراژدی نیز به این نتیجه می‌رسیم که تراژدی همواره گریز ناپذیر بوده؛ بویژه تراژدی یونانی و تراژدی کلاسیک که نمایش دهنده‌ی ناتوانی انسانند در برابر آنچه در آسمان نوشته شده است سوفوکل اعتقاد راسخی به تقدیر داشت. در یک اثر تراژیک، تقدیر همیشه از زیر نقاب منطق و حالت طبیعی، خود را محسوس‌تر می‌سازد و بدبختی قهرمان را کامل‌تر می کند. دستاوردی که از این تحقیق حاصل می شود این است که در تراژدی‌های یونان با شکلی از عدالت و تقدیر کیهانی روبهرو هستیم که برای ما غریب مینماید. اودیپوس به سبب گناه نادانستهاش خود را مجازات می کند. آنتیگون کفاره‌ی اعمال اعضای خانواده‌ی خود را میپردازد. پرومته به واسطه‌ی نیکخواهیاش تقاص پس می دهد، و آژاکس بازیچه‌ی هوس خدایان می‌شود.   The term "tragic" refers to a particular aspect of the world and life in which humans struggle against forces that overpower and ultimately destroy them, or at least reveal their helplessness and misfortune. The issue addressed in this research is the typology of tragic errors in Sophocles' plays from the perspective of Ivan Pavlov's behaviorism. The research method is descriptive-analytical, and the material collection method is library-based. A review of Sophocles' biography reveals that he was pessimistic about life, and this pessimistic spirit is reflected in his works. Examining tragedy leads us to conclude that tragedy is always inevitable, especially in Greek and classical tragedy, which depicts human powerlessness in the face of what is written in the heavens. Sophocles had a firm belief in fate. In a tragic work, fate often manifests itself more palpably through the mask of logic and natural circumstances, completing the hero's downfall. The result of this research shows that in Greek tragedies, we encounter a form of cosmic justice and fate that seems foreign to us. Oedipus punishes himself for his unwitting sin. Antigone pays for the deeds of her family members. Prometheus suffers due to his benevolence, and Ajax becomes a plaything of the gods' whims.   خطای تراژیک (هامارتیا), سوفوکل, رفتارگرایی, آنتیگونه, ارسطو, ایوان پاولوف tragic flaws (hamartia), Sophocles, behaviorism, Antigone, Aristotle, Ivan Pavlov 99 117 http://pazhouheshnameh.ir/browse.php?a_code=A-10-174-1&slc_lang=fa&sid=1 Mina Goodarzi مینا گودرزی myna41565@gmail.com Yes Meysam Yazdi میثم یزدی m.yazdi@iau.ir No