fa دگرگونگی جایگشتی کاخ خورنق بهزاد در نقاشی معاصر تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">نقاشــان پستمدرن اغلب با رجوع به متنهای ادبی و هنری پیشین و برگرفتگی و واسازی آنها، به آفرینشهای نوین اهتمام می ورزند. این بیشمتنها که در گفتمانهای مختلف خلق شدهاند میتوانند بسیار شبیه و نزدیک به پیش متن یا مرجع، یا از آن متفاوت باشند و فقط ارجاعی به عنوان یا عنصری از پیشمتن بوده و معانی بدیعی را متبادر کنند. یکی از مهمترین منابع الهام و اقتباس نقاشان معاصر ایرانی، نگارگری است؛ هنرمند معاصر با رجوع به این آثار گاه به تجلیل و گاه به واسازی و نقد هنر گذشته میپردازد. چنین ارجاعی هم موجب پیوستگی متن پیشین و معاصر میشود و هم مضامین و سنتهای هنری و هویتی را منتقل میکند. این نوشتار به روش توصیفی-تحلیلی و با جمعآوری دادههای برگرفته از منابع اسنادی و تصویری، تکثیر در زمان، نگارۀ کاخ خورنق بهزاد را در نقاشــی معاصر بررسی کرده و تدابیر و تجارب هنرمندان در این برگرفتگی را تحلیل خواهد کرد و به این پرسشها میپردازد: این برگرفتگیها از چه سازوکاری برخوردار است و چه تغییرات شکلی و فرمیای در آنها به وجود آمده و این تغییرات چگونه معنای جدید تولید کردهاند؟ برای این منظور از گونهشناسی بیشمتنی ژنت بهره گرفته و در نهایت نشان داده ّت آن و توجه به دادههای همزمانی و میشود که هنرمندان در مواجهه و برگرفتگی از یک نگارۀ واحد با تغییر در کیفیت و کمی درزمانی، مسائل و دغدغه ها و جهانبینی خود را در نظام دیداری جدید بازتاب میدهند.</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">Contemporary postmodern painters often create new works by referencing previous literary and artistic texts, appropriating and deconstructing them. These hypertexts, created within various discourses, can closely resemble or differ from their source texts, serving as references to a title or element of the source while conveying new meanings. One significant source of inspiration and adaptation for contemporary Iranian painters is miniature. When referring to these works, contemporary artists sometimes deconstruct and critique the art of the past.</span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:Calibri,sans-serif">These references establish a textual interconnection between the past and present, conveying artistic and cultural themes and traditions. This article will use a descriptive-analytical method, gathering data from documentary and visual sources, to examine the diachronic reproduction of the image of <i>Behzād&rsquo;s</i> <i>The</i> <i>Khawarnaq</i> <i>Castle</i> in contemporary painting. It will analyze the study and experiences of artists in this adaptation and address questions such as: What mechanisms underlie these adaptations, what formal and figurative changes have occurred, and how have these changes produced new meanings? To this end, the analysis will utilize <i>G&eacute;rard</i> <i>Genette&#39;s</i> typology of Hypertextuality, ultimately demonstrating that artists, when confronted with and adapting a singular figure, through changes in its quality and quantity, as well as attention to contemporaneity and temporal displacement of the image reflect their concerns, issues, and worldview in a new visual system.</span></span></span></div> &nbsp; یش متنیت, تراگونگی, جایگشت, پارودی, کاخ خورنق, نقاشی معاصر Hypertextuality, Transformation, Transposition , Parody, The Khawarnaq Castle, Contemporary Painting. 89 105 http://pazhouheshnameh.ir/browse.php?a_code=A-10-26-4&slc_lang=fa&sid=1 Manizheh Kangarani منیژه کنگرانی mkangarani@gmail.com Yes Art Academi فرهنگستان هنر